Universal Declaration of Human Rights
English پښتو دری
The Universal Declaration of Human Rights is an international treaty which was approved by the United Nations General Assembly on December 10, 1948. This Declaration has 30 articles aiming at guaranteeing equal rights and freedoms for all people.
د بشري حقونو نړیواله اعلامیه یو نړیوال تړون دی، چې د ۱۹۴۸ کال د ډسامبر میاشتې په ۱۰ مه د ملګرو ملتونو د سازمان په عمومي ناسته کې تصویب شو. یاده اعلامیه ۳۰ مادې لري چې موخه یې د ټولو خلکو لپاره د برابرو حقونو او آزادیو ډاډمنول دي.
اعلامیۀ جهانی حقوق بشر یک پیمان بین¬المللی است که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ در پاریس به تصویب رسیده است. اعلامیه¬ی مذکور شامل ۳۰ ماده بوده که هدف آن برقراری تضمین حقوق و آزادی های برابر برای همۀ مردم است.
Article One of the Universal Declaration of Human Rights: All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې لومړۍ ماده: ټول انسانان آزاد پیدا کیږي او یو ډول حقونه، عزت او کرامت لري. انسانان په عقل او وجدان سمبال شوي او باید یو له بل سره د ورورګلوۍ په روحیه چلند وکړي.
مادۀ اول اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: تمام افراد بشر آزاد به دنیا میآیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند، همه داراي عقل و وجدان میباشند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادري رفتارکنند.
Article 6: Everyone has the right to recognition everywhere as a person before the law.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې شپږمه ماده: هر څوک حق لري، هر چېرته چې وي، د هغه حقوقي شخصیت د قانون په وړاندې د یوه انسان په څېر وپیژندل شي.
مادۀ ششم اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: هرکس حق دارد که شخصیت حقوقی او در همه جا به عنوان یک انسان در مقابل قانون شناخته شود.
Article 7: All are equal before the law and are entitled without any discrimination to equal protection of the law. All are entitled to equal protection against any discrimination in violation of this Declaration and against any incitement to such discrimination.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې اوومه ماده: ټول خلک د قانون په وړاندې یو برابر دي او ددې حق لري چې د هر ډول تبعیض نه پرته په برابره توګه د قانونې ملاتړ مستحق وي، دوې حق لري چې د هر هغه تبعیض په وړاندې چې اعلامیه نقضوي او یا د هغې لمسونې په مقابل کې چې داسې تبعیض ته لمن وهي په برابره توګه وساتل شي.
مادۀ هفتم اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: همه دربرابر قانون مساوي هستند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت یکسان قانون برخوردار شوند. همه حق دارند که در مقابل هرتبعیض که این علامیه را نقض میکند و یا در برابر هر ترغیب که چنین تبغیض را روا میدارند، به شکل مساویانه حفظ شوند.
Article 17: 1. Everyone has the right to own property alone as well as in association with others. 2. No one shall be arbitrarily deprived of his property.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې اولسمه ماده: ۱- هر څوک په ځانګړې توګه او یا په ډله ییزه توګه د مالکیت حخق لري. ۲- هیڅوک باید په خپلسري ډول د مالکیت له حق څخه بې برخې نشي.
مادۀ هفده هم اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: 1. هرشخص، منفردآ یا بطور جمعی حق مالکیت دارد. 2. هیچکس را نمیتوان خودسرانه از حق مالکیت محروم نمود.
Article 23: 1. Everyone has the right to work, to free choice of employment, to just and favourable conditions of work and to protection against unemployment. 2. Everyone, without any discrimination, has the right to equal pay for equal work. 3. Everyone who works has the right to just and favorable remuneration ensuring for himself and his family an existence worthy of human dignity, and supplemented, if necessary, by other means of social protection. 4. Everyone has the right to form and to join trade unions for the protection of his interests.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې درویشتمه ماده: ۱- هر څوک حق لري چې کار وکړي، په آزاد ډول د ځان لپاره کار انتخاب کړي، د کار مناسب او عادلانه شرایط ولري او د وزګارتیا په وړاندې یې ملاتړ او ساتنه وشي. ۲- هر څوک له کوم تبعیض پرته حق لري چې د برابر کار په مقابل کې برابره اجوره واخلي. ۳- هر څوک چې کار کوي د مناسب معاش حق لري، چې دده او دده د کورنۍ لپاره د بشري کرامت وړ ژوند تضمینوي او که ضروري وي حق لري چې د نورو ټولنیزو محافظتي وسایلو په مټ پیاوړي شي. ۴- هر څوک حق لري چې د خپلو ګټو د ساتلو په غرض صنفي اتحادیې جوړې کړي او له هغو سره یو ځای شي.
مادۀ بیست و سوم اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: 1. هرکس حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه انتخاب نماید، شرایط منصفانه ورضایت بخشی براي کار خواستار باشد و در مقابل بیکاري مورد حمایت قرار گیرد. 2. همه حق دارند که بدون هیچ تبعیضی درمقابل کار مساوي، اجرت مساوي دریافت دارند. 3. هرکسی که کار میکند حق دارد مزد منصفانه و رضایت بخش دریافت دارد که زندگی او و خانواده اش را موافق حیثیت و کرامت انسانی تأمین کند و در صورت لزوم با دیگر وسایل حمایت اجتماعی کامل شود. 4. هرکس حق دارد که براي دفاع از منابع خود با دیگران اتحادیه تشکیل دهد و در اتحادیه ها نیز شرکت نماید.
Article 26: 1. Everyone has the right to education. Education shall be free, at least in the elementary and fundamental stages. Elementary education shall be compulsory. Technical and professional education shall be made generally available and higher education shall be equally accessible to all on the basis of merit. 2. Education shall be directed to the full development of the human personality and to the strengthening of respect for human rights and fundamental freedoms. It shall promote understanding, tolerance and friendship among all nations, racial or religious groups, and shall further the activities of the United Nations for the maintenance of peace. 3. Parents have a prior right to choose the kind of education that shall be given to their children.
د بشري حقونو د نړیوالې اعلامیې شپږ ویشتمه ماده: هر څوک د ښوونې، روزنې حق لري، ښوونه، روزنه باید لږ تر لږه په لومړنیو او ساسي زده کړو کې وړیا وي. لومړنې زده کړې باید اجباري وي، تخنیکي او مسلکي زده کړې باید عمومیت ومومي او لوړې زده کړې باید د ټولو پرمخ د استعداد او لیاقت پر اساس خلاصې وي. ۲- ښوونه، روزنه باید د انسانې شخصیت د بشپړې ودې او بشرې حقونو او ساسي آزادیو ته د احترام د زیاتوالي په لوري سوق شي. ښوونه، روزنه باید د ټولو ملیتونو، نژادونو او دیني ډلو په منځ کې تفاهم، زغم او دوستي پیاوړې کړي او د ملګرو ملتونو هڅې د سولې د ساتنې او پیاوړتیا لپاره غښتلې شي. ۳- میندې او پلرونه د لومړیتوب حق لر‎ي چې د ښوونې او روزنې هغه ډول انتخاب کړي چې د دوی ماشومانو ته باید وړکرړل شي.
مادۀ بیست و ششم اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: 1. هرکس حق دارد که از تعلیم و تربیه بهره¬مند شود. تعلیم و تربیه لااقل تا حدود تعلیمات ابتدایی واساسی باید مجانی باشد. تعلیمات ابتدایی اجباري است. آموزش حرفه ای باید عمومیت پیدا کند و آموزش عالی باید با شرایط تساوي کامل، به روي همه باز باشد، همه بنا به استعداد خود بتوانند از آن بهره¬مند گردند. 2. تعلیم و تربیه باید طوري هدایت شود که شخصیت انسانی هرکس را به حد کامل رشد آن برساند و احترام به حقوق و آزادیهاي بشر را تقویت کند. تعلیم و تربیه باید با حسن تفاهم، گذشت و احترام به عقاید مختلف و دوستی بین تمام ملل، جمعیت های نژادی یا مذهبی و همچنین توسعه فعالیت های ملل متحد را در راه حفظ صلح تسهیل نماید. 3. پدر و مادر در انتخاب نوع تعلیم و تربیه فرزندان خود نسبت به دیگران اولویت دارند.